تصمیماتی که ما آدمها میگیریم دارای دو صبغه احساسی و منطقی است. گاهی بیشترین سهم مربوط به احساس و گاهی هم منطق نقش پررنگی در آن تصمیمها دارند اما احساس یا منطق چیست؟ منطق همان هویت زیسته ما در جهان است که گاهی تعبیر به تفکر، تعقل، یا عقل و شعور نیز می شود. وقتی می گویند فرد فکر می کند در واقع داوری و قضاوت بر اساس منطق است این منطق یا منبع معرفتی از خانواده، همسالان و دوستان، مدرسه، مسجد، محل کار و محیط زندگی شکل گرفته و هر کدام نقش بسزایی در ساخت این منطق دارند و این منطق مانند یک برنامه open source است که از الگوریتم های متعددی شکل گرفته و هر لحظه قابلیت بارگذاری و جانمایی الگوریتم های تازه را دارد. انسان هم بر اساس این الگوریتم راجع به پیرامون خود قضاوت می نماید به عبارتی دقیق همیشه منطق انسانها بر اساس تربیت شکل گرفته آنهاست و منطق هر کدام از ماها با هم تفاوت دارد. پس می توان نتیجه گرفت همیشه تصمیمات عقلانی ما بستگی به منطق و منابع شناختی سازنده این منطق دارد. موضوع دوم احساس است که همیشه تصمیمات ما تابعی از این دو جنبه است. تصمیمات ما تا سن جوانی بیشتر ناشی از احساس و در بزرگسالی و کهنسالی بیشتر صبغه منطقی در آن پررنگ است
نظرات شما عزیزان: